مرنج و مرنجان

مردی از عارف خواست که او را موعظه کند.
عارف گفت: <<مرنج و مرنجان!>>
مرد گفت:<<مرنجان را فهمیدم یعنی کسی را اذیت نکنم ولی <<مرنج>> یعنی چی؟ چه طور می توانم ناراحت نشوم!؟ مثلا وقتی بفهمم کسی مرا غیبت کرده یا فحش داده ، چه طور نباید برنجم؟>>
عارف پاسخ داد :<< علاج آن است که خودت را کَسی ندانی
اگر خودت را کسی ندانستی دیگر نمی رنجی! >>

لسان الغیب ، حافظ شیرازی ، زیبا سروده که:
جفا کشیم و ملامت خوریم و خوش باشیم
که در طریقت ما کافری ست رنجیدن..

ایرانیان...